In navolging van vader Max en dochter Natascha van Weezel, die elkaar – eerst op de Jonetwebsite en later in dagblad Trouw – brieven schreven, voeren mijn zoon Asjer en ik een correspondentie in het NIW (Nieuw Israëlietisch Weekblad). Na een week plaats ik de brieven door in dit blog.
Lieve Pap,
Terwijl jullie genieten van het Franse leven, dompel ik mij onder in het leven in de stad achter de duinen. De eerste week bij de LJG Den Haag zit erop. Een bijzondere eerste week, want het was tegelijkertijd de week waarin een belangrijk jubileum werd gevierd. Dit jaar is het 300 jaar geleden dat de Portugese Synagoge in Den Haag werd geopend. En is het 50 jaar geleden dat de LJG Den Haag het gebouw als synagoge in gebruik nam. De vieringen die daarvoor georganiseerd werden, waren memorabele momenten. De gemeente in Den Haag bruist van het leven, en dat was goed te zien. En de eensgezindheid en het vertrouwen in de toekomst waren hartverwarmend.
In dezelfde week bezocht ik ook het evenement van Israëlactie waar de eerste twee afleveringen van het nieuwe seizoen van Fauda werden vertoond. Uniek, want het seizoen is nog lang niet op de Nederlandse Netflix te zien. De eerdere seizoenen van Fauda heb ik net als vele anderen verslonden. De zaal voor 120 man in Tuschinski die was gehuurd, was dan ook binnen no-time uitverkocht. Een andere locatie met een filmzaal met meer plaatsen bood uitkomst. Ik was dolblij, zo kon ik er toch nog bij zijn.
Vanzelfsprekend werd tijdens de avond ook geld opgehaald voor een goed doel in Israël. En dat goede doel sloot mooi aan bij de thematiek van dit nieuwe seizoen. Zonder te veel spoilers te willen weggeven: de realiteit van na 7 oktober staat in het nieuwe seizoen centraal. En dan met name de psychologische impact die dit heeft op de Israëlische bevolking. Het geld dat deze avond werd ingezameld, komt ten goede aan een organisatie die mensen helpt met het verwerken van trauma’s. Bijzonder belangrijk natuurlijk. Ik hoop dat er een mooi bedrag hiervoor kan worden overgemaakt zodat dit belangrijke werk kan worden verricht.
Het was dan ook teleurstellend dat een avond die zo’n goed doel centraal stelt – een doel waar mensen van alle soorten achtergronden zich achter kunnen scharen – voor mij enigszins besmuikt raakte door opmerkingen van de Israëlische acteur uit Fauda die voor de gelegenheid naar Nederland was gekomen en een inleidend praatje hield. Hij vond het nodig om tot twee keer toe burgemeester Halsema negatief neer te zetten voor het aanwezige publiek. Wat burgemeester Halsema te maken heeft met Fauda, met Israëlactie of het behandelen van trauma’s, is mij een raadsel. Het was bovendien zonde omdat een avond die juist verbindend kan werken op deze manier toch een politiek beladen tintje krijgt. Ergens leeft blijkbaar het idee dat wie Israëlische goede doelen wil steunen ook negatieve gevoelens koestert tegen de Amsterdamse burgemeester.
Het gebeurt mij te vaak dat belangrijke onderwerpen politiek worden gemaakt. Antisemitisme is nog zo’n voorbeeld. Debatten in de Kamer over dat onderwerp worden steevast een arena waar links en rechts vooral menen de andere partij door het slijk te kunnen halen. Voor links zijn de rechtse partijen blind voor het antisemitisme in hun eigen kringen. Vergeten ze dat het nazisme een rechtsextremistisch karakter heeft, een vorm van antisemitisme die bij rechtse partijen nog altijd welig tiert? En voor rechts zijn het juist de linkse partijen die antisemitisme in de hand werken. Door zich niet onvoorwaardelijk uit te spreken tegen de komst van een volledige migratiestop laten ze mensen toe die – zo wordt er beweerd – antisemitisme naar Nederland importeren. Antisemitismebestrijding is bovendien om een of andere reden een ‘rechts’ onderwerp geworden, waardoor linkse partijen het onderwerp zoveel mogelijk lijken te willen mijden.
Als we niet willen dat hetzelfde gebeurt rondom het steunen van goede doelen in Israël, doen we er goed aan dit soort dynamieken niet naar onze eigen evenementen te importeren. Daarvoor zijn de doelen die gesteund worden te belangrijk.
Liefs,
Asjer
Deze brief verscheen eerder als column in het NIW (Nieuw Israëlietisch Weekblad) van 12 juni 2026.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten